Menjelang akhir tahun 2021, Indonesia (selepas ini dirujuk sebagai Indonesia) mempunyai 800,000 tan rizab bijih timah, menyumbang 16% daripada dunia, dan nisbah pengeluaran rizab adalah 15 tahun, lebih rendah daripada purata global iaitu 17 tahun. Sumber bijih timah sedia ada di Indonesia mempunyai deposit yang lebih dalam dengan gred yang lebih rendah, dan pengeluaran bijih timah telah banyak dikurangkan. Pada masa ini, kedalaman perlombongan lombong timah Indonesia telah menurun daripada 50 meter di bawah permukaan kepada 100 ~ 150 meter di bawah permukaan. Kesukaran perlombongan telah meningkat, dan pengeluaran lombong timah Indonesia juga telah menurun tahun demi tahun, daripada puncak 104,500 tan pada tahun 2011 kepada 53,000 tan pada tahun 2020. Walaupun Indonesia masih merupakan pembekal bijih timah kedua terbesar di dunia, bahagiannya dalam pengeluaran timah global menurun daripada 35% pada tahun 2011 kepada 20% pada tahun 2020.

Sebagai pengeluar timah bertapis kedua terbesar di dunia, bekalan timah bertapis Indonesia sangat penting, tetapi jumlah bekalan dan keanjalan bekalan timah bertapis Indonesia menunjukkan trend menurun.

Pertama, dasar eksport bijih mentah Indonesia terus diperketatkan. Pada November 2021, Presiden Indonesia Joko Widodo berkata beliau akan menghentikan eksport bijih timah Indonesia pada tahun 2024. Pada tahun 2014, Kementerian Perdagangan Indonesia mengeluarkan peraturan perdagangan No. 44 untuk melarang eksport timah mentah, yang bertujuan untuk mengekang kehilangan sejumlah besar sumber timah pada harga rendah dan meningkatkan penambahan industri timahnya dan suara penetapan harga sumber timah. Selepas pelaksanaan peraturan tersebut, output lombong timah di Indonesia telah dikurangkan. Pada tahun 2020, nisbah padanan output lombong timah/timah halus di Indonesia hanya 0.9. Memandangkan kapasiti peleburan Indonesia lebih rendah daripada bijih timah, dan kapasiti peleburan domestik sukar untuk mencerna bijih timah yang dieksport pada asalnya dalam jangka pendek, output bijih timah di Indonesia telah menurun untuk memenuhi permintaan peleburan negara. Sejak tahun 2019, nisbah pemadanan pengeluaran timah bertapis lombong timah Indonesia adalah kurang daripada 1, manakala nisbah pemadanan pada tahun 2020 hanya 0.9. Output lombong timah tidak dapat memenuhi pengeluaran timah bertapis domestik.

Kedua, penurunan keseluruhan gred sumber di Indonesia, menghadapi masalah pencairan sumber tanah dan peningkatan kesukaran perlombongan dasar laut, yang mengekang pengeluaran bijih timah. Pada masa ini, lombong timah dasar laut merupakan bahagian utama pengeluaran lombong timah di Indonesia. Perlombongan dasar laut adalah sukar dan mahal, dan pengeluaran lombong timah juga akan terjejas mengikut musim.

Syarikat Tianma merupakan pengeluar timah terbesar di Indonesia, dengan 90% daripada kawasan tanah diluluskan untuk perlombongan timah, dan pengeluaran timah pesisirnya menyumbang 94%. Walau bagaimanapun, disebabkan oleh pengurusan syarikat Tianma yang lemah, hak perlombongannya telah dieksploitasi secara berlebihan oleh sebilangan besar pelombong swasta kecil, dan syarikat Tianma terpaksa mengukuhkan kawalannya ke atas hak perlombongan dalam beberapa tahun kebelakangan ini. Pada masa ini, pengeluaran lombong timah syarikat lebih bergantung pada lombong timah dasar laut, dan kadar pengeluaran lombong timah pesisir telah meningkat daripada 54% pada tahun 2010 kepada 94% pada tahun 2020. Menjelang akhir tahun 2020, syarikat Tianma hanya mempunyai 16000 tan rizab bijih timah darat gred tinggi.

Pengeluaran logam timah syarikat Tianma menunjukkan trend menurun secara keseluruhan. Pada tahun 2019, pengeluaran timah syarikat Tianma mencapai 76000 tan, dengan peningkatan tahun ke tahun sebanyak 128%, yang merupakan tahap yang tinggi dalam beberapa tahun kebelakangan ini. Ini terutamanya disebabkan oleh pelaksanaan peraturan eksport baharu di Indonesia pada suku keempat 2018, yang membolehkan syarikat Tianma memperoleh pengeluaran pelombong haram dalam skop lesen dari segi statistik, tetapi kapasiti pengeluaran timah sebenar syarikat tidak meningkat. Sejak itu, pengeluaran timah syarikat Tianma terus menurun. Dalam tiga suku pertama tahun 2021, pengeluaran timah ditapis syarikat Tianma ialah 19000 tan, penurunan tahun ke tahun sebanyak 49%.

Ketiga, perusahaan peleburan swasta kecil telah menjadi kuasa utama bekalan timah bertapis di

Pada masa hadapan, sumber timah Indonesia akan tertumpu di kilang peleburan besar

Baru-baru ini, eksport jongkong timah Indonesia pulih tahun ke tahun, terutamanya disebabkan oleh pertumbuhan eksport jongkong timah daripada pelebur swasta. Menjelang akhir tahun 2020, jumlah kapasiti timah bertapis bagi perusahaan peleburan swasta di Indonesia adalah kira-kira 50,000 tan, menyumbang 62% daripada jumlah kapasiti Indonesia. Satu ciri penting perlombongan timah dan perlombongan timah bertapis di Indonesia ialah kebanyakannya adalah pengeluaran berskala kecil oleh perusahaan swasta, dan output akan diselaraskan secara fleksibel mengikut tahap harga. Apabila harga timah tinggi, perusahaan kecil akan segera meningkatkan pengeluaran, dan apabila harga timah jatuh, mereka memilih untuk menutup kapasiti pengeluaran. Oleh itu, output bijih timah dan timah bertapis di Indonesia mempunyai turun naik yang besar dan kebolehramalan yang lemah.

Dalam tiga suku pertama tahun 2021, Indonesia mengeksport 53000 tan timah bertapis, peningkatan sebanyak 4.8% berbanding tempoh yang sama pada tahun 2020. Penulis percaya bahawa eksport timah bertapis oleh pelebur swasta tempatan telah menampung jurang penurunan pengeluaran timah bertapis syarikat Tianma. Walau bagaimanapun, perlu diingatkan bahawa pengembangan kapasiti dan jumlah eksport sebenar pelebur swasta akan terus dikawal selia oleh semakan perlindungan alam sekitar yang semakin ketat di Indonesia. Sehingga Januari 2022, kerajaan Indonesia belum mengeluarkan lesen eksport timah baharu melalui bursa tersebut.

Penulis percaya bahawa pada masa hadapan, sumber timah Indonesia akan lebih tertumpu di kilang pelebur besar, kemungkinan pertumbuhan ketara pengeluaran timah halus perusahaan kecil akan semakin berkurangan, pengeluaran timah halus cenderung stabil, dan keanjalan output akan menurun secara sistematik. Dengan penurunan gred bijih timah mentah di Indonesia, mod pengeluaran kecil-kecilan perusahaan kecil menjadi semakin tidak ekonomik, dan sebilangan besar perusahaan kecil akan dihapuskan dari pasaran. Selepas pengenalan undang-undang perlombongan baharu Indonesia, bekalan bijih mentah timah akan lebih banyak mengalir ke perusahaan besar, yang akan mempunyai "kesan sesak keluar" ke atas bekalan bijih mentah timah kepada perusahaan peleburan kecil.